De Blauwe Moskee, de Hagia Sophia en de Grote Bazaar gelden als niet te missen klassieke hoogtepunten. En met The House Café trekt ontwerpstudio Autoban een eigentijds designspoor door Istanboel. ‘De chaos in deze stad zorgt ervoor dat je je geen moment verveelt.’
 The House Cafe
Traditionele koffiehuizen en patisserieën zat in Istanboel. ‘Naar een smaakvolle eigentijdse invulling kon je lang zoeken,’ vertelt Seyhan Özdemir. In 2002 pakte ze een oud appartement in de wijk Nisantasi aan en verbouwde het tot The House Café. Acht jaar later is The House Café een begrip en een succesformule onder fijnproevers. De toewijding van de kok vind je terug in de zorg waarmee het interieur is ingericht. ‘Een aantal meubels is speciaal voor hier ontworpen.’ Inmiddels liggen verspreid door de stad zo’n tien filialen. ‘Op al die plekken benaderen we een oud gevoel voor luxe, door er met ogen van nu naar te kijken. Niet één zaak is hetzelfde. Waar we aan de slag gaan, zoeken we aansluiting bij de bestaande architectuur en de sfeer van de omgeving (www.thehousecafe.com.tr). In de specialiteitenwinkels kun je allerlei ingrediënten aanschaffen.’ Op sommige plaatsen – zoals hier, Istiklal Caddesi 163 – worden kookworkshops georganiseerd.
Nihat en Mehmet
In een rommelig werkplaatsje in een van de kronkelstraatjes aan de voet van de Galatatoren (Galipdere Caddesi Timarci Sk 7), treffen we twee mannen in stofjassen. Op ambachtelijke wijze produceren ze de Spider-lamp en het Pumpkin-krukje/tafeltje voor Autoban. Nihat Mürekepci en Mehmet Gildir: ‘Het prototype van de Wired King is hier ook ontstaan. Wacht, we laten het even wel even zien…’
Galatatoren
In het Europese deel van Istanboel domineert de oude Galatatoren uit 1348 de skyline. De 61 meter hoge toren staat op een heuvel in Galata, een van de meest levendige buurten aan de noordkant van de Gouden Hoorn, vol muziekwinkels, bars en sympathieke eettentjes. Het uitzicht over over het oude ommuurde stadsdeel Stambul – aan de overkant van de Gouden Hoorn – is adembenemend. De koepels, minaretten en zonsondergangen krijgt u cadeau.
In wezen is Istanboel één grote bazaar waar op straat en in kleine winkelpandjes van alles en nog wat wordt aangeboden. Van meloenen, gefrituurde visjes en tamme kastanjes tot het grotere werk: muziekinstrumenten, bezems of huishoudelijke apparatuur. Opvallend is de gewoonte één straat of wijk volledig te bezetten – zo is er een straatje met minstens twaalf pruikenwinkels.
Kanyon Shopping Mall
Een gloednieuw en ultramodern metroproject verbindt het zuiden van Beyoglu met het noordelijke stadsdeel Levent. Özdemir: ‘Daar vind je het Kanyon Shopping Centre. Cynici vinden het een prestigeproject voor de rijke bovenklasse. Laten ze dan niet vergeten dat de jonge generatie behoefte heeft aan een moderne omgeving, als alternatief voor traditionele boetieks en koffiehuizen.’ De mall met zijn karakteristieke halfronde bogen en vier ‘shopping-levels’ werd in de zomer van 2006 opgeleverd. Het ontwerp was een samenwerkingsverband tussen Jerde Partnership uit Los Angeles en het Turkse Tabanlioglu Architects. Özdemir: ‘Wij hebben er een modewinkel van Vakko ingericht. Maar het beste van alles: voor Harvey Nichols hoef je niet meer naar Londen.’
Istanboel Modern
‘Het Istanboel Modern, Meclis-i Mebusan Ave. Liman Isletmeleri, Sahasi Antrepo 4, werd in 2004 geopend als tegenwicht voor de oude cultuur,’ vertelt Özdemir. ‘Met geld van de overheid is in een leegstaand pakhuis aan het water dit museum voor moderne kunst gekomen. Wij gaan er regelmatig heen om ons hoofd te vullen of het juist leeg te maken. Trouwens: ook als je niet van een eigentijdse Turkse kunstenaar als Sarkis houdt, is een bezoek aan te raden. Vanaf het terras van het restaurant is het uitzicht over de Bosporus fantastisch.’
Witt Istanboel Suites
De Sunday Times riepen de Witt Istanboel Suites (Defterdar Yokusu 26) maar meteen uit tot ‘een van de beste hotels ter wereld.’ Hoe dan ook, dit hotel met ruime suites in het district Cihangir biedt veel comfort (draadloos internet, een modern uitgeruste keuken). Voor de huiselijke ambiance in de entree en de nonchalante chic op de kamers zorgde het bureau van Özdemir en Caglar. Een in hout gebrand Autoban-vignet op een krukje verraadt hun aanwezigheid. ‘Je betaalt hier niet veel meer dan in zo’n hotel van een of andere keten. Maar in deze suites heb je het gevoel dat je hier woont.’
 
Galatabrug
De brug die al onsterfelijk was, is dat zeker sinds Geert Mak er het Boekenweekgeschenk van 2007 aan wijdde. De huidige brug uit 1994 is alweer de vijfde variant die de Gouden Hoorn overspant en het Istanboel van de sultans (Eminönü in het westen) verbindt met de wijk Galata in het oosten. Slechts 466 meter vormen de navelstreng tussen het oude en het nieuwe Turkije. Weer of geen weer: de brug staat altijd vol met vissers die hier hun hengel uitslaan. Op het onderste niveau van de brug prijzen talloze visrestaurants hun menukaart aan.
Sirkeci-station
Ooit was het Sirkeci het legendarische eindpunt van de 3000 kilometer lange Parijs vanaf het Parijse Gare de l’Est naar Istanboel, beter bekend als de Oriënt Express. Gebouwd in 1890, in een wirwar van architectonische stijlen, heeft deze plek zijn decadente charme verloren. Toch leuk om een hapje te eten in de drukke stationsrestauratie.
Topkapi Park
Het Topkapi-paleis vormde tussen de vijftiende en de negentiende eeuw het fysieke centrum van de Ottomaanse macht. Nu is het Topkapi een museum. Een deel van de tuinen van het paleis is vrij toegankelijk.
Hagia Sophia
Zonder twijfel is de Hagia Sophia het beroemdste monument van Istanboel. Tussen 532 en 536 gebouwd als orthodoxe kerk was dit schoolvoorbeeld van Byzantijnse architectuur eeuwenlang de grootste kathedraal ter wereld, beroemd om zijn iconen en oude mozaïeken. Na de val van Constantinopel in 1453 werd het kruis op de centrale koepel vervangen door een halve maan en werd de kerk een moskee. Mustafa Kemal Atatürk gaf de moskee in 1934 een seculiere bestemming: hij maakte er een museum van.
Blauwe Moskee
De Blauwe Moskee – die van buiten grijs is – dankt zijn naam aan de blauwe tegels op de zuilen en de blauwgroene schilderingen op de binnenmuren. Ze weerspiegelen de kleur van de hemel. Dit hoogtepunt van Turkse bouwkunst – ook bekend als Sultan Ahmet-moskee – kwam in 1616 gereed. Het is een ontwerp van Mehmet Aga, een leerling van de beroemde architect Sinan (1489-1588). Özdemir: ‘Sinan was de grootste Turkse bouwmeester ooit. Hij heeft meer dan honderd moskeeën en andere projecten gerealiseerd. Zijn eenvoud, perfectie, harmonie en zijn betekenis voor de architectuur zijn niet te overschatten. Al die historische plekken in onze stad zijn ongelooflijk inspirerend. Maar ik wil niet in dat verleden wonen.’
Grand Bazaar
Een krioelende menselijke bijenkorf: zo kun je een van de grootste en oudste overdekte markten ter wereld typeren. In totaal telt de Kapali Carsi, de Grand Bazaar, in de wijk Sultanahmet zo’n vierduizend winkeltjes. Hoewel er veel van souvenir-kwaliteit wordt verkocht, is er wel degelijk authentiek handwerk en keramiek te ontdekken. Özdemir: ‘Let goed op door welke poort je naar binnen wandelt. Verdwalen in een van de achtenvijftig straatjes is eerder regel dan uitzondering.’
|
